[ਓੁਗੁਸਟ 13, 2019, ਠੁeਸਦaੇ 04:45 ਓੰ। ੀੱਠ]
ਸਲੋਕ ਮÚ 3 ]
ਦਰਵੇਸੀ ਕੋ ਜਾਣਸੀ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਦਰਵੇਸੁ ] ਜੇ ਘਰਿ ਘਰਿ ਹੰਢੈ ਮੰਗਦਾ ਧਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧਿਗੁ ਵੇਸੁ ] ਜੇ ਓਾਸਾ ਓੰਦੇਸਾ ਤਜਿ ਰਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਿਖਿਓਾ ਨਾਉ ] ਤਿਸ ਕੇ ਚਰਨ ਪਖਾਲੀਓਹਿ ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ]1] ਮÚ 3 ] ਨਾਨਕ ਤਰਵਰੁ ਏਕੁ ਫਲੁ ਦੁਇ ਪੰਖੇਰੂ ਓਾਹਿ ] ਓਾਵਤ ਜਾਤ ਨ ਦੀਸਹੀ ਨਾ ਪਰ ਪੰਖੀ ਤਾਹਿ ] ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਰਸ ਭੋਗਿਓਾ ਸਬਦਿ ਰਹੈ ਨਿਰਬਾਣੁ ] ਹਰਿ ਰਸਿ ਫਲਿ ਰਾਤੇ ਨਾਨਕਾ ਕਰਮਿ ਸਚਾ ਨੀਸਾਣੁ ]2] ਪਉੜੀ ] ਓਾਪੇ ਧਰਤੀ ਓਾਪੇ ਹੈ ਰਾਹਕੁ ਓਾਪਿ ਜੰਮਾਇ ਪੀਸਾਵੈ ] ਓਾਪਿ ਪਕਾਵੈ ਓਾਪਿ ਭ੍ਵਡੇ ਦੇਇ ਪਰੋਸੈ ਓਾਪੇ ਹੀ ਬਹਿ ਖਾਵੈ ] ਓਾਪੇ ਜਲੁ ਓਾਪੇ ਦੇ ਛਿੰਗਾ ਓਾਪੇ ਚੁਲੀ ਭਰਾਵੈ ] ਓਾਪੇ ਸੰਗਤਿ ਸਦਿ ਬਹਾਲੈ ਓਾਪੇ ਵਿਦਾ ਕਰਾਵੈ ] ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾਲੁ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਓਾਪੇ ਤਿਸ ਨੋ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਵੈ ]6]

ਮੰਗਲਵਾਰ, 29 ਸਾਵਣ (ਸੰਮਤ 551 ਨਾਨਕੱਾਹੀ) ਓੰਗ : 550

ਸਲੋਕ ਮÚ 3 ]
ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ &ਕੀਰ &ਕੀਰੀ (ਦੇ ਓਾਦਰੱ) ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, (&ਕੀਰ ਹੋ ਕੇ) ਜੇ ਘਰ ਘਰ ਮੰਗਦਾ ਫਿਰੇ, ਤ੍ਵ ਉਹਦੇ ਜੀਊਣ ਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ (&ਕੀਰੀ-) ਜਾਮੇ ਨੂੰ ਫਿਟਕਾਰ ਹੈ [ਜੇ (ਦਰਵੇੱ ਹੋ ਕੇ) ਓਾਸਾ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਛ`ਡ ਦੇਵੇ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਰਹਿ ਕੇ ਨਾਮ ਦੀ ਭਿਖਿਓਾ ਮੰਗੇ, ਤ੍ਵ, ਹੇ ਨਾਨਕ! ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਹ੍ਵ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਨ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ [1[ ਹੇ ਨਾਨਕ! (ਸੰਸਾਰ ਰੂਪ) ਰੁ`ਖ (ਹੈ, ਇਸ) ਨੂੰ (ਮਾਇਓਾ ਦਾ ਮੋਹ ਰੂਪ) ਇਕ ਫਲ (ਲ`ਗਾ ਹੋਇਓਾ ਹੈ), (ਉਸ ਰੁ`ਖ ਉਤੇ) ਦੋ (ਕਿਸਮ ਦੇ, ਗੁਰਮੁਖ ਤੇ ਮਨਮੁਖ) ਪੰਛੀ ਹਨ, ਉਹਨ੍ਵ ਪੰਛੀਓ੍ਵ ਨੂੰ ਖੰਭ ਨਹੀਂ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਓਾਉਂਦੇ ਜ੍ਵਦੇ ਦਿ`ਸਦੇ ਨਹੀਂ, (ਭਾਵ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲ`ਗਦਾ ਕਿ ਇਹ ਜੀਵ-ਪੰਛੀ ਕਿਧਰੋਂ ਓਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਿਧਰ ਚਲੇ ਜ੍ਵਦੇ ਹਨ) ਬਹੁਤੇ ਰੰਗ੍ਵ (ਵਿਚ ਸੁਓਾਦ ਲੈਣ) ਵਾਲੇ ਨੇ ਰਸ੍ਵ ਨੂੰ ਚ`ਖਿਓਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਰ-ਚਾਹ (ਪੰਛੀ) ੱਬਦ ਵਿਚ (ਲੀਨ) ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ [ ਹੇ ਨਾਨਕ! ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ (ਜਿਨ੍ਹ੍ਵ ਦੇ ਮ`ਥੇ ਤੇ) ਸ`ਚਾ ਟਿ`ਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਮ ਦੇ ਰਸ (ਰੂਪ) ਫਲ (ਦੇ ਸੁਓਾਦ) ਵਿਚ ਮਸਤ ਹਨ [2[ ਪ੍ਰਭੂ ਓਾਪ ਹੀ ਭੁਇਂ ਹੈ ਓਾਪ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਵਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਓਾਪ ਹੀ (ਓੰਨ) ਉਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਓਾਪ ਹੀ ਪਿਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਓਾਪੇ ਹੀ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਓਾਪ ਹੀ ਭ੍ਵਡੇ ਦੇ ਕੇ ਵਰਤਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਓਾਪ ਹੀ ਬਹਿ ਕੇ ਖ੍ਵਦਾ ਹੈ [ ਓਾਪ ਹੀ ਜਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਛਿੰਗਾ ਭੀ ਓਾਪ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਓਾਪ ਹੀ ਚੁਲੀ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ [ ਹਰੀ ਓਾਪ ਹੀ ਸੰਗਤਿ ਨੂੰ ਸ`ਦ ਕੇ ਬਿਠਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਓਾਪ ਹੀ ਵਿਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ [ ਜਿਸ ਉਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਓਾਪ ਦਇਓਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਓਾਪਣੀ ਰਞਾ (ਮਿ`ਠੀ ਕਰ ਕੇ) ਮਨ੍ਵਦਾ ਹੈ [6[